Την καθιερωμένη ετήσια χειμερινή ανάβαση στον Πάρνωνα πραγματοποίησε ο ορειβατικός σύλλογος το Σαββατοκύριακο 30 & 31 Ιανουαρίου 2010. 22 μέλη του συλλόγου ξεκινήσαμε από Καλαμάτα το μεσημέρι του Σαββάτου με προορισμό το ορειβατικό καταφύγιο στα 1500μ. Αυτή τη φορά προσεγγίσαμε το βουνό μέσω της διαδρομής που περνά από το παραδοσιακό χωριό Αγ. Πέτρος. Μια ομάδα ακολούθησε το χιονισμένο μονοπάτι σε μια 20λεπτη διαδρομή. Οι υπόλοιποι πήγαν κατευθείαν στο καταφύγιο για να ετοιμάσουν το χώρο.

Το ορειβατικό καταφύγιο βρίσκεται στη ράχη Φουρτζάτου και κτίσθηκε κατόπιν δωρεάς του Ελληνο - αμερικάνου ευεργέτη Τζωρς Πίαρς ο οποίος θέλησε με αυτό τον τρόπο να προσφέρει ένα έργο στη γενέτειρά του που είναι το κοντινό χωριό Βαμβακού. Στη κεντρική σάλα δεσπόζει το πορτραίτο του ιδίου και της γυναίκας του. Σε μια γωνία της αίθουσας βλέπουμε μια σειρά πανέμορφων φωτογραφιών με θέμα το σύμπαν και τους πλανήτες. Είναι όλες τραβηγμένες από την περιοχή του καταφυγίου. Το καταφύγιο του Πάρνωνα είναι πολύ δημοφιλές σε ερασιτέχνες αστρονόμους λόγω της θέσης του που είναι μακριά από αστικά κέντρα και οικισμούς και μακριά από την αντίστοιχη φωτορύπανση που εμποδίζει τις αστρονομικές παρατηρήσεις. Εδώ σε συγκεκριμένες ημερομηνίες όπου δεν υπάρχει καθόλου φεγγάρι πραγματοποιούνται συναντήσεις ερασιτεχνών όπου στήνουν τα τηλεσκόπιά τους στο παρακείμενο γήπεδο παρατηρώντας για όλο το βράδυ τον έναστρο ουρανό.

Σε σύντομο διάστημα κατόπιν ομαδικής δουλειάς έχουν ετοιμαστεί όλα. Έχουμε ανάψει το τζάκι και τις σόμπες, έχουμε τακτοποιήσει τα πράγματά μας και έχουμε μαγειρέψει το φαγητό το οποίο είναι ιδιαίτερα απολαυστικό. Πιο απολαυστικό όμως είναι το νυκτερινό τοπίο έξω από το καταφύγιο. Έτσι κάποιοι αποφασίζουμε να βγούμε για μια μικρή βόλτα. Σε αντίθεση με τις νύκτες των αστρονόμων η αποψινή κυριαρχείται από μια τεράστια πανσέληνο το φως της οποίας ενισχύεται από το χιόνι που έχει καλύψει τα πάντα. Η βραδιά είναι μαγευτική. Απέναντι μας υψώνονται κατάλευκες οι κορυφές του Πάρνωνα. Τα σύννεφα κινούνται με μεγάλη ταχύτητα παίζοντας ένα παιχνίδι με το φεγγάρι όπου ορισμένες στιγμές το κρύβουν και ορισμένες το αποκαλύπτουν σε όλη του τη λαμπρότητα.

Το επόμενο πρωί ξεκινάμε εφοδιασμένοι πλήρως με τον απαραίτητο χειμερινό εξοπλισμό την πορεία μας για την κορυφή. Ο καιρός είναι συννεφιασμένος χωρίς όμως να κάνει ιδιαίτερο κρύο. Κινούμαστε στο γνώριμο και καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι. (Η Λακωνία, σε αντίθεση με το νομό μας, φημίζεται για τα καλοσυντηρημένα μονοπάτια της). Αρχικά κινούμαστε κατηφορικά περνώντας από δασικούς δρόμους και ρέματα. Στη συνέχεια η διαδρομή αρχίζει να ανηφορίζει κατά μήκος ενός κεντρικού ρέματος μέσα σε πυκνό ελατοδάσος όπου σε κάποια σημεία αναμιγνύεται με συστάδες μαυρόπευκων δημιουργώντας μοναδικές εικόνες. Όλο το τοπίο γύρω μας είναι καλυμμένο με χιόνι. Ωστόσο φέτος το ύψος του χιονιού είναι μικρότερο σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Αρκετή ώρα αργότερα το μονοπάτι διασταυρώνεται και ακολουθεί στη συνέχεια έναν δασικό δρόμο. Σε κάποια εκτεθειμένα σημεία αντιμετωπίζουμε τον δυνατό άνεμο εως ότου η πορεία μας ακολουθήσει και πάλι την γραμμή ενός δεύτερου ρέματος που μας οδηγεί στο οροπέδιο κάτω από τις κορυφές μικρή και μεγάλη Τούρλα.
Το όνομα Πάρνωνας είναι πανάρχαιο και συγγενεύει ετυμολογικά με τα ονόματα των βουνών Παρνασσός και Πάρνηθα με τα οποία έχει την κοινή πρωτοελλαδική ρίζα "παρν-". Σημαίνει "η λαμπερή κορυφή", αλλά οι ντόπιοι τον φωνάζουν και Μαλεβό, τοπωνύμιο που στην αρχή αναφερόταν μόνο στην ψηλότερο σημείο του αλλά αργότερα επικράτησε για όλο το βουνό. Η λέξη Μαλεβός είναι μάλλον αρβανίτικης προέλευσης. Κάποιοι ισχυρίζονται πως η ονομασία Μαλεβός δόθηκε στο βουνό επειδή γεωλογικά οι νότιες απολήξεις του καταλήγουν στο ακρωτήριο του Μαλέα , γνωστότερο ως κάβο Μαλιά. Στο Πάρνωνα κατά τους αρχαίους χρόνους λατρευόταν πριν από τον Δία ο θεός Κρόνος. Το γεγονός αυτό μαρτυρείτε από την ονομασία Κρόνιον που επίσης αποδίδεται στην υψηλότερη κορυφή.

Σήμερα όμως ο Πάρνωνας κάθε άλλο παρά λαμπερός είναι. Βγαίνοντας στο οροπέδιο κάτω από την κορυφή ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυνατό αέρα, χιονόπτωση και περιορισμένη ορατότητα. Ανεβαίνοντας την απότομη πλαγιά της κορυφής οι συνθήκες χειροτερεύουν αρκετά. Ο αέρας σου μαστιγώνει το πρόσωπο και σε ορισμένα σημεία δυσκολεύεσαι ακόμη και να σταθείς όρθιος. Η ομάδα είναι πολυπληθής και υπάρχουν αρκετά νέα μέλη. Δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε πιο πάνω. Ο καιρός είναι κλειστός και η ορατότητα από την κορυφή μηδενική. Είμαστε περίπου 100 μέτρα χαμηλότερα από τα 1935 μ της υψηλότερης κορυφής του Πάρνωνα όταν αποφασίζουμε να επιστρέψουμε.

Στην επιστροφή κατά διαστήματα χιονίζει δημιουργώντας πανέμορφες εικόνες. Κανένας δεν δυσαρεστείται με τις συνθήκες. Όλοι επιστρέφουν ευχαριστημένοι από τη διαδρομή και τις ωραίες εικόνες. Εικόνες και συγκινήσεις πολύ πιο πλούσιες από αυτές της "φτωχότερης" καθημερινότητάς μας. Αυτός είναι και ο λόγος που ο χρόνος στο βουνό μετρά ως "πολλαπλός". Επιστρέφεις από ένα Σαββατοκύριακο στο βουνό και έχεις την αίσθηση ότι λείπεις για πολλές ημέρες.

Η επόμενή μας επίσκεψη στον Πάρνωνα θα είναι το τριήμερο από 30 Απριλίου εως 2 Μαΐου όπου θα συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις που θα διοργανωθούν στο βουνό από τον Ορειβατικό Σύλλογο Σπάρτης

Κώστας Φύκιρης